Sonbahar çekti gitti uzaklara Ardarda yağan esintili yağmurlardan sonra Belleğimin penceresinden indiremedim seni İman tahtama dizdim Hatıralarla senden kalan binlerce resmi Akşam karanlığında gün yanığı yüzlerimiz Tıpkı ateşte yanan bir demet gül gibi Uzaktan seyrettim aylar var yüzünü Rüzgarlı sokakta yürüdüm bir başına Güller kopardım dağlardan verdim sana Uzun dikenleri doldu elime sonra çile verdin çektim Telaşı girdi göğsüme bir serçenin ama unutamadım on yedi nisanı
Yorumlar
Yorum Gönder